Veel mensen leven met angsten in meer of mindere maten. Naast angst voor muizen of spinnen, zijn er ook angsten die van langdurige aard zijn en continu, vaak onderhuids, aanwezig kunnen zijn. Bijvoorbeeld angst om het niet goed te doen of niet goed genoeg te zijn, angst voor de mening van anderen, angst voor het kwijtraken van de ander, angst voor de dood etc. Angsten die zich op verschillende manieren uiten zoals: jaloezie, boosheid, please gedrag, overpresteren, moeite met grenzen aangeven. Dit drukt zich dan vaak uit in problemen op het werk of in relaties en denken dat daar het probleem zit. Maar het zit veel dieper dan dat, want ze worden daar alleen maar aangeraakt in wat er nog zit vanuit het verleden. Het zijn overlevings-strategiën of aanpassingsstrategiën die opgebouwd zijn vanuit de vroege kindertijd en de ervaringen die daar opgedaan zijn. Op deze manier zijn er overtuigingen en gedragingen ontstaan die op dat moment ons helpt die tijd zo goed mogelijk door te komen, oftewel te overleven. In die beleving is het leven continu in angst, wat ervoor zorgt dat het immuunsysteem onderdrukt wordt en onvoldoende presteert. Onderzoek laat zien dat stress het immuunsysteem wel met 80% kan laten afnemen. Omdat alles in ons systeem gebouwd is om te overleven wordt er als we in de overleving zitten, alle energie gestuurd wordt naar ons vecht- en vluchtmodus. Oftewel alle spieren die aan onze botten vastzitten, want die zijn daarvoor gemaakt. Dat is dan overleven op de korte termijn. Maar in deze hectische westerse wereld voelen we continu deze angst en dus stress waardoor het immuunsysteem voor lange tijd onderbedeeld blijft, en die gaat over de overleving voor de lange termijn. Net als een wild dier dat op de vlucht is en gewond is, zal die pas genezen als die weer in veiligheid is. Het lichaam stelt dus prioriteiten.

Bij ziektes zoals het hebben van kanker is dat net zo. Veel mensen met kanker zijn aan het overleven. En vele die ik gesproken heb, doen dat eigenlijk al hun hele leven al en nu ze een kanker hebben wordt dat weer extra ingezet. Helemaal als ze het over het gevecht tegen de kanker hebben of een gevecht tegen de dood. Je begrijpt dat dit niet iets is wat het immuunsysteem helpt. Voor de ondersteuning van het zelfgenezendvermogen is ontspanning en vertrouwen daarom van levens-belang. Als je in staat bent dieper te ontspannen en met vertrouwen in het leven te staan, ook al heb je kanker, krijgt je lichaam meer veerkracht en weerbaarheid en neemt de kracht van je zelf genezend vermogen toe. Dan gaat het dus om het herstellen van het zelfvertrouwen en de eigenwaarde. Want wat mij opgevallen is is dat het bij veel mensen met kanker daar nog wel eens te kort aan hebben. Het opsporen van het overlevingsmechanisme, die eerst helpend was, is in de meeste gevallen allang niet meer nodig, ook al denkt het lichaam ergens nog van wel. Maar dit zijn oude patronen en daarmee leeft men in het verleden. Door hier bewust van te zijn is al een eerste stap gemaakt. Door het bewust worden van de gedachtes die we zijn gaan geloven die ons gevangen houden, kunnen we ons gaan bevrijden en gaan leven in vertrouwen. Dit maakt niet alleen het leven aangenamer, maar dit vindt ons immuunsysteem ook heel erg fijn.